Furkan AYKOL Cahit Zarifoğlu Şiiri: google.com, pub-7866139288487547, DIRECT, f08c47fec0942fa0
Yazı Detayı
23 Temmuz 2021 - Cuma 16:55
 
Cahit Zarifoğlu Şiiri:
Furkan AYKOL
 
 
Cahit abinin şiirinde okuyucunun anlayamadığı mânâ (mânevi mânâ) şiirin okucuya kelimeleri açmamasından kaynaklandığını, şairin anlaşılmazlığının her okur için olmadığını, şiiri anlayamayan okuyucunun şairin anlaşılmaz olduğunu düşünüp şairden ve şairin sıhhat derecesine göre kendisinden çıkan ilhamlardan veya sufli denecek derecede şeytanî olan kelimelerden (yani kısaca şiirlerinden) uzaklaştığını görüyoruz. Peki bu anlaşılmazlığı nasıl yorumlamak gerekir. Cahit abinin kendi kelimeleriyle izah edelim. Altmışlı yıllarda mavera dergisinin bir sayısında Rasim abiyle (Özdenören) Cahit abinin (Zarifoğlu) konuşmasına şâhit tutuluyoruz. O konuşmada şair, şiirinin anlaşılmazlığı ve şiir üzerine bir izah yapıyor: "Tıpkı havada mevcut olup ta kulağımızın farkında olmadığı sesler gibi, şiir de mevcuttur. Şair de ilâhi lütuf nisbetinde veya ona mahzar olamayışı nisbetinde, o duyulamayan sesi duyulur hale getiren alet gibi, şiiri duyulur hale getiren bir naçiz kişidir... şair, makine gibi kurallara son derece bağlı değildir. Şiiri alırken, şairliğinin sihhatine göre onu iyi, kötü, değişik, eksik alabiliyor." İşte, burada şairin sıhhatinden geçen söz veya kelâm okurun da bir sıhhatinin bulunduğunu ve zaten mevcut olan şiirin, okurun sıhhatine göre iyi, kötü, değişik, eksik olarak okura yansıdığı gözlemlenir. "Şiir rahmânî veya şeytanî olabilir. Benim şiirimde şeytanî kısımlar daha çabuk algılanır, fakat rahmânî kısımlar yavaş yavaş algılanır. Çünkü şeytanî kısımlar okuyana daha lezzetli geliyor." Ve Cahit abi kendi şiirinin rahmanî mi şeytanî mi olduğunu kendisine yöneltilen bir sonraki soruda "şiir bittikten sonra..." anlayabildiğini söylüyor. Şiirin anlaşılmazlığının şairin kabahati olmadığını, anlaşılmazlığın şiirin kabahati olduğunu söylüyor Cahit abi. Anlaşılmayan ve üst üste gelen kelimelerin bir tortu halinde simetri oluşturduğunu, şiirin kelime haline dökülmesinin bu simetride böyle şekillendiğini belirtiyor. Bence Cahit abinin şiir ve şiirinin zorluğu hakkında yaptığı açıklama açık. Okurun özünde, ruhunda, sıhhatinde ne hissediliyorsa şiire dökülen ama şiirin içinde kaybolan, solan (çünkü şiir kendi mevcuttur. İçerisinde sonsuz solmayacak rahmânî izler taşımaktadır) ve kendisine tekrar sıhhati nisbetinde geri yansıyan, akseden okurun kalbinde olan kelimelerdir. Şiiri kötü veya anlaşılmaz bulması da yine okurun kalbinden yansıyan o bozbulanık suda veya zulümatta olan kelimelerden dolayıdır. "...yine anlaşılmayabilir fakat biz bir izah yapmış olduk..." / sayfa 43 "Farzet körsün olabilir/ Elele tut/ Taş al ve at/ Kafiri bulur" Dipnot : Korku ve Yakarış, sayfa 63 Mavera dergisi 1. Cilt 11. Sayı, sayfa 40-43
 
Etiketler: Cahit, Zarifoğlu, Şiiri:,
Yorumlar
Haber Yazılımı